Powrót do pisania

Nie chce mi się pisać, co wydarzyło się od czasu ostatniego postu. To nie ma sensu.
Sebastian wyjechał do Niemiec. Znowu. Przez to jestem zdołowana, nic mi się nie chce, denerwuję się na każdym kroku. Dziewczyny się mnie nie słuchają.
Jest mi ciężko. Miałam czas, żeby się psychicznie przygotować na jego wyjazd. Żeby się z tym oswoić. Ale tak bardzo odkładałam to na potem, że Sebastian wyjechał, a ja dalej z tym się nie oswoiłam. Tkwię w jakimś dziwnym zawieszeniu. Tęsknota mnie przerasta. I właśnie teraz, jak na złość, dzieci najbardziej mi dokuczają. Nie chcą się mnie słuchać, pyskują...
Potrzebuję terapii. Takiej, która pomoże mi uporać się z tym wszystkim. Pomyślałam, że może to być pisanie. Kiedyś pisałam pamiętnik, ale z niewytłumaczalnego powodu, przerwałam pisanie. Może blog mi pomoże. Może gdzieś tam znajdzie się ktoś, kto takie coś lubi czytać.
Chcę wreszcie poradzić sobie z tym wszystkim-z tym, że Sebastian wyjechał; z tym, że on nigdy się nie zmieni i nie przestanie robić ze mnie niewolnicy... Nie wiem, dlaczego do niego wróciłam. Nie wiem. Wiem jedno-zbyt mocno go kocham, żeby odejść. Bo nie mam sił do tego. Bo czasem jest tak, że jest dla mnie czuły, kochany... A czasem kłóci się ze mną bez powodu, wyzywa mnie... I nie mam sił, żeby go zostawić. Nie mam. To jest silniejsze ode mnie. Nie dopuszczam do siebie myśli, że może flirtować z jakimiś pannami, kiedy jest z kolegami w pubie, że może mnie zdradzić... Ja wciąż chcę wyobrażać sobie, że jest tym cudownym chłopakiem, który kiedyś powiedział mi w szatni mojego LO, że pomoże mi i dziecku i że zajmie się nami; że jest tym kochanym facetem, który z przekonaniem powiedział o tym, że nie każdy zakochuje się w tej drugiej osobie, tylko miłość przychodzi z czasem; że jest tym kochanym mężem, który śmiało planuje budowę domu...
Mam go przed oczami-wysoki, opalony, umięśniony, w zielonych dżinsach i koszulce w kratkę, z czarną czapką na głowie. Żegna się z dziewczynkami na podwórku u moich rodziców. Prosi je, żeby były grzeczne dla mnie, wsiada do auta, mijając mnie, woła "Nie dałaś mi buziaka!". Wysiada z auta, tuli mnie i całuje, ale nie patrzy na mnie, tylko wciąż na dzieci. Mówi, że zadzwoni, jak dojedzie na miejsce, wsiada do auta i odjeżdża. Tak naprawdę, płakałam dopiero w domu, nie u rodziców ale u siebie. Po dwóch dniach.
W sercu mnie kłuje na myśl, że wróci dopiero w sierpniu na tydzień. I potem znowu zniknie. Serce wyje z rozpaczy, kiedy pomyślę, że jest zdolny do zdradzenia mnie. Bo tak powiedział niedawno. Że gdyby jakaś piękna dziewczyna chciała z nim to zrobić, to nie wahałby się....
Wiem, że jedyną radą na to, jest to zignorować i zrobić wszystko, żeby nie zwracał na inne uwagi. Łatwo to komuś powiedzieć. Zawsze starałam się dobrze wyglądać. Niejednokrotnie mówił, że jak dla niego, to lepiej wyglądam bez makijażu.
Przecież zawsze mnie tuli do siebie, całuje, lubi głaskać po całym ciele... I mimo, że kiedy pokazuję mu, co chcę kupić, to upiera się że mi to nie pasuje, ale potem mi to kupuje i przyznaje mi rację.
Wiem, że mnie kocha. I wiem, że męczy go bycie mężem i ojcem. Że chce od tego uciec, wrócić do swojego poprzedniego życia- łatwe dziewczyny, nielegalne pieniądze i używki. Kiedyś, po pijaku, powiedział kuzynowi, że "Pusia to mój Anioł-gdyby nie ona, to siedziałbym pewnie w więzieniu z kolejnym wyrokiem".
To piękne słowa. Budujące. Tylko dlaczego podcina skrzydła temu Aniołowi? Dlaczego nie pozwala mi wychodzić z koleżankami do pubu? Dlaczego do tej pory nie mogę zrobić żadnych studiów? Dlaczego nie mogę iść do kosmetyczki, do fryzjera? Tłumaczy to brakiem pieniędzy. Ale ja wiem, że to zazdrość. Chora zazdrość. I z tej zazdrości sam wychodzi do pubu, wrócił do palenia papierosów, popala trawkę... Nie wiem już, co z tym wszystkim zrobić...

"Maybe"

Twoim znakiem jest:

Skorpion

Znak, który chcesz porównać z twoim jest to:

Byk

Podobieństwo:

Spotkanie jest nieuchronnie agresywne. Ich temperamenty nie mogłyby być inne: wolny od przesądów, zuchwały, buntowniczy, diabelnie inteligentny Skorpion; spokojny, naiwny, uległy, kochający tradycje Byk. A jednak między dwoma znakami wybuchnie natychmiastowa i agresywna atrakcja seksualna, która pcha ich w ramiona drugiego. Odnajdą się w związku podniecającym i namiętnym. Sprawozdanie przebiega między torami dramatu a powieścią między przepaściami dymiącymi i jasnym niebem Miłość absolutna i trwała. Jedna z najpiękniejszych par zodiaku.

Skorpion,
W tym etapie nie będziesz stosować tych samych zwyczajów, będziesz raczej zadziwiać twoich kolegów twoją determinacją i nowymi umiejętnościami organizacji. Niechcący, odwiedzając przyjaciela zobaczysz twojego partnera w ścisłej poufałości z kimś, kogo dobrze znasz, wywoła to w tobie ogromny gniew i dużą zazdrość.


Coś mi się czcionka spsuła;/ Dzisiaj mam zakończenie roku w swojej szkole... Boże, dzisiaj kończy się moja przygoda z edukacją... Tyle lat się męczyłam, tyle lat jęczałam, że chcę skończyć już szkołę, a jak przyszło co do czego, to bym się do podstawówki wróciła... Udało mi się umówić na chwilę z S. ...
Leje niesamowicie, ciekawe czy moje kędziorki mi wytrzymają do szkoły...
Nie wiem, za co się zorganizować- muszę poukładać ciuchy z kartonów do szafy, pójść pod prysznic, zrobić sobie włosy... Chyba jeszcze posiedzę na necie.
Cya

"Thinking Of You"

Skorpion,
Będziesz mógł liczyć na zrozumieniu osób, które są ci bliskie i będziesz mógł udowodnić z przenikliwością twoje odnowione zobowiązanie i twoją dużą dyspozycyjność. Nie będziesz mieć ochoty zwierzyć się o twoim złym samopoczuciu, będziesz udawał być obojętny we wszystkim tym, co w tym momencie się dzieje tylko, dlatego aby partner twój nie spostrzegł się, że twoje uczucia do niego są wypełnione gniewem i złością.

Dzisiaj są 21. urodziny S.,z którym rozstałam się w poniedziałek. Dziwne uczucie, bo nie spędzę z nim tych urodzin... Wiem,że na to liczył... Może za rok będziemy znów razem i będzie ok?... Nie wiem... Tęsknię za nim i wiem,że on też tęskni-za mną,za naszą córcią...A propos,chrapie ten malec,jak jej tato:) Ech, wszystko jest jakieś takie dziwne... Ale musiałam to zrobić, musiałam się stamtąd przeprowadzić z powrotem do rodziców. Nagle za dużo było kłótni między mną a nim... Nie mogę dalej pisać, odezwę się jutro...